Interview tentoonstelling WO I 3-18 november 2018

Kom hier meer te weten over de tentoonstelling over WO I die plaatsvindt in het gemeentehuis (tijdens de openingsuren) van 3 tot 18 november 2018.

Hieronder lees je alvast een interview met Koen, een jonge dertiger met een passie voor WO I. Authentieke stukken uit zijn privé-collectie kan je op deze tentoonstelling bewonderen.

Koen, je hebt een indrukwekkende verzameling van objecten uit WOI. Wat maakt deze periode voor jou zo interessant?

Eerst en vooral het feit dat het zo dichtbij gebeurd is. De meeste mensen denken bij WO I aan de Westhoek of de Somme, maar dat er in 1914 ook in het binnenland heel wat gebeurd is weten maar weinigen. Het was ook de overgang naar de moderne manier van oorlog voeren. In augustus 1914 leek de uitrusting nog sterk op die uit de tijd van Napoleon, met felle kleuren en veel koperwerk, pas later in de loopgraven zag men het nut in van camouflage, beschermende hoofddeksels enz. Dit zie je ook goed aan enkele stukken die deel uitmaken van de tentoonstelling. Misschien is het ook een beetje Belgische trots. De Duitsers hadden verwacht om op enkele dagen door België te trekken, maar tegen alle verwachtingen in is ons kleine en slecht uitgeruste leger erin geslaagd om de Duitsers 3 maanden af te houden wat het hele verloop van de oorlog heeft beïnvloed.

Hoe is het allemaal voor jou begonnen?

Een tiental jaar geleden heb ik samen met een collega een metaaldetector aangeschaft. Eigenlijk niet eens met de bedoeling om iets van WO I te vinden, maar gewoon om het eens uit te proberen. Het allereerste dat we toen vonden, was een huls van een geweer. Na wat opzoekwerk bleek het om een Duitse huls uit 1914 te gaan. We hadden geen idee dat er in eigen streek tijdens WO I iets gebeurd was en zijn dan verder beginnen zoeken en vonden nog meer hulzen. Die zette ik dan in een vitrinekastje, maar na een tijdje dacht ik dat het wel leuk zou zijn om daar eventueel een medaille bij te zetten. Vandaar is de collectie altijd maar aangegroeid tot wat het nu is.

Op welke manier heb je zo een mooie collectie bij elkaar gekregen? Komen er nog stukken bij?

Regelmatig ga ik naar militariabeurzen waar je stukken kan aankopen of ruilen. Ook op het internet kan je wel wat vinden. Verder heb ik van familie en vrienden ook stukken cadeau gekregen, omdat er meestal niet veel interesse voor is en het maar stof ligt te vergaren. Het leukste vind ik om op rommelmarkten op zoek te gaan. Je kan er soms voor kleine prijzen nog mooie dingen vinden. De collectie blijft zeker groeien. Eén keer gebeten door het virus raak je er moeilijk nog vanaf en er zijn nog zoveel dingen die ontbreken in de verzameling.

Zijn er dingen uit je collectie die er voor jezelf uitspringen of die voor jou speciaal zijn?

Het zijn vooral de persoonlijke stukken die ik bijzonder vind. Zo heb ik een bidprentje van een soldaat die in Wijgmaal gesneuveld en ook daar begraven is. Een tijdje terug ben ik nog zijn graf gaan bezoeken. De schnapsglaasjes die in de tentoonstelling te zien zijn, vind ik ook zoiets bijzonders. Het zijn grondvondsten van aan het front, dus je weet dat ooit een Duits soldaat daaruit gedronken heeft. Het zijn op zich niet de voorwerpen met de grootste financiële waarde die het speciaal maken. Het verhaal achter het voorwerp vind ik vaak interessanter.

De gemeente wil je hartelijk danken voor je bijdrage aan de tentoonstelling over WO I. Heb je een speciale reden waarom je wil meedoen?

Heel graag gedaan, voor mij is het ook een keer leuk om de collectie te kunnen tonen. Aangezien het een privécollectie is, heb ik niet zo vaak de kans om ze te tonen aan de buitenwereld. Deze tentoonstelling geeft me de kans dat toch een keer te doen. Verder vind ik het ook belangrijk dat de gebeurtenissen van toen niet vergeten worden, omdat het gaat om een belangrijke passage uit onze geschiedenis. Als ik daarbij kan helpen door deze stukken uit te lenen, doe ik dat met alle plezier.